Δευτέρα 11 Ιουνίου 2012

Ἡ δύναμη τῶν Ἁγίων. Ἁγιασμένοι τόποι


- Θὰ σοῦ δώσω ἕνα παράδειγμα, γιὰ νὰ καταλάβεις. Φαντάσου μιὰ πόλη μὲ πεντακόσιες χιλιάδες κατοίκους, οἱ ὁποῖοι ἁμαρτάνουν. Σ’ ἕνα Μοναστήρι ἐκεῖ ζεῖ ἕνας μοναχὸς ἀσκητής, ὁ ὁποῖος σηκώνει τὰ καθαρὰ χέρια του στὸν Θεὸ καὶ τὸν παρακαλεῖ νὰ μὴν τιμωρήσει ὅλες αὐτὲς τὶς χιλιάδες ποὺ ἁμαρτάνουν. Σὲ διαβεβαιώνω, λοιπόν, ὅτι γιὰ τὸ χατίρι αὐτοῦ τοῦ ἀσκητῆ ὁ Θεὸς δὲν τιμωρεῖ τὶς πεντακόσιες χιλιάδες.

- Εἶναι ἐκπληκτικὸ αὐτὸ ποὺ μᾶς λέτε.

- Νὰ ξέρεις, ὅτι οἱ Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ εἶναι ἱκανοὶ γιὰ τὰ πάντα. Ὁ Ἅγιος μπορεῖ νὰ ζητήσει ἀπὸ τὸν Θεὸ ὅ,τι θέλει καὶ νὰ τοῦ τὸ δώσει ὁ Θεός. Εἶναι πολὺ μεγάλη ἡ δύναμη τῶν Ἁγίων.

Ἁγιασμένοι τόποι

Μᾶς ἔλεγε ὁ Γέρων ὅτι, ὁσάκις πῆγε σὲ ἁγιασμένους χώρους, ὅπως εἶναι τὸ ὄρος Σινᾶ, τὸ Σπήλαιο τῆς Ἀποκαλύψεως στὴ νῆσο Πάτμο ἢ τὰ Ἱεροσόλυμα, αἰσθανόταν ἀπερίγραπτα βιώματα. Πάντοτε τόνιζε ὅτι ὑπάρχει ἁγιασμὸς τῶν τόπων, ὅτι οἱ τόποι ἁγιάζουν, ὅτι εἶναι διαποτισμένοι ἀπὸ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ.

Μᾶς ἔλεγε χαρακτηριστικὰ ὅτι, ὅταν ἀγωνιζόταν σὲ κάποιο μέρος, προκειμένου νὰ φτάσει σὲ μιὰ πνευματικὴ κατάσταση μὲ τὴν προσευχή, χρειαζόταν λ.χ. ἑνὸς τετάρτου ἢ μισῆς ὥρας ἀγώνα. Ἀλλὰ ὅταν αὐτὸ γινόταν σὲ ἁγιασμένο τόπο, τὰ πράγματα ἦταν διαφορετικά. “Μπαίνω γιὰ παράδειγμα”, μᾶς ἔλεγε, “μέσα σ’ ἕνα ἅγιο σπήλαιο, ὅπως τὸ σπήλαιο τοῦ Ἁγίου Νήφωνος ἢ τοῦ Ἁγίου Νείλου στὸ Ἅγιον Ὄρος ἢ στὸ Σπήλαιο τῆς Ἀποκαλύψεως, καὶ δὲν προλαβαίνω ν’ ἀρχίσω νὰ προσεύχομαι κι ἀμέσως ὁ ἁγιασμένος χῶρος μὲ ἀνεβάζει στὰ ὕψη”.

Ἀνθολόγιο συμβουλῶν Γέροντος Πορφυρίου